Wie het nieuws goed volgt, krijgt wel eens de indruk dat journalisten het geheugen hebben van een goudvis. Jaar na jaar dezelfde verhalen, soms zelfs binnen hetzelfde kwartaal. Grappig genoeg zegt dat vooral iets over onszelf. Want journalisten brengen verhalen die mensen willen lezen, zelfs meermaals. En dat is een zegen.

vakantie vieren

Herkauwen

In de eerste plaats omdat je als PR-mens eenvoudig kunt inschatten met welk verhaal je bij een journalist kunt aankomen: het verhaal van vorig jaar. Maar dan net even anders, met net een andere bron of vanuit een ander frame. Recent kwam het verhaal burn-out na vakantie groot in het nieuws. Een simpele zoekopdracht in Google laat zien dat het domweg herkauwen was van eerder gebrachte verhalen. Niettemin was ik er erg blij mee.

Twee jaar zzp

Want de opstart van het werk na een vakantie vond ik dit jaar bijzonder pittig. Vermoedelijk omdat ik aan mijn derde jaar als zzp’er ben begonnen. De nieuwigheid is er een beetje af (wat ik vaak heel motiverend vind) en  het opnieuw zelf weer organiseren van mijn werk is juist uitdagender geworden. Ik heb veel opdrachten lopen waarbij opdrachtgevers juist van mij verwachten dat ik de kar trek.

Burn-out na vakantie

Even bekroop me het gevoel dat ik ondanks het plezier in mijn werk te veel hooi op mijn vork heb genomen. Dat plezier en inhoudelijke uitdaging alleen gewoonweg niet genoeg zijn. En toen was daar het verhaal in het AD en alle aangesloten regionale kranten: pas op voor burn-out na je vakantie. Het verhaal dat de illusie doorprikt dat je ‘opgeladen’ van vakantie terugkeert en je dan met frisse moed weer aan de slag kan, terug in het tempo van weleer.

De versnelling

Iedereen met kleine kinderen weet dat ‘opgeladen worden’ op vakantie hoe dan ook een illusie is. En ja, ik hou van ze en meer van dat. Maar het weer terugkomen in de structuur van het werk valt ook niet te onderschatten. Ineens krijg ik na een eerste week werk zin om op zondagmiddag te slapen. Sommigen zullen zeggen dat ik oud word (39 in oktober). Maar ik geloof dat het terugkomen in de ratrace ook gewoon extra energie vraagt. Zoals een auto die vooral energie verbruikt bij het optrekken naar de vereiste snelheid.

Oud en nieuw verhaal

En de grap is, pas toen ik dat besefte en zich het verhaal vormde in mijn hoofd over die auto, herinnerde ik me weer dat me dit min of meer elk jaar overkomt. En dat ik me daar elk jaar weer druk over maak en dat ik elk jaar denk dat het voor het eerst is. Tot ik besef dat ik dat elk jaar doe. Dus dank voor journalisten die weten dat ik het geheugen heb van een goudvis en beseffen dat een verhaal helpt.