Mijn eerste honderd dagen als zelfstandig ondernemer. Mijn baas vond het tijd daar eens bij stil te staan. Nou, het is een groot succes, zo heb ik de chef verteld. Als er nu iets niet lukt, frame ik het gewoon als ‘hoort bij het ondernemen’ en hij slikt het. Ik drink bovendien minder koffie en ben minder cynisch. Terwijl ik me wel meer journalistiek gedraag dan voorheen.

IMG_1263

Klantgericht

Ik ben weliswaar geen journalist geworden in de traditionele zin van het beroep (waakhond democratie en meer van dat), maar kom nu wel weer bij veel verschillende bedrijven en mensen, die ik het hemd van het lijf mag vragen in het belang van mijn klant. Misschien ook tekenend voor mijn nieuwe rol: ik maak me drukker om mijn klanten dan om mijn baas. Waardoor deze blog over de eerste honderd dagen dertig dagen later pas uit mijn pen komt. We noemen het vooruitgang nummer 1: meer klantgericht.

Versterkend

Goed om even bij stil te staan, zeker ook met het oog op het halfjaarlijkse voortgangsgesprek met de chef. Alles draait nu om de klant. Zelfs als het om mij draait, draait het nu toch om de klant. Want een blije zzp’er is creatiever, innovatiever en slagvaardiger. Dat geldt zeker voor mij. En ik word blij van nieuwe klanten en blije klanten. Een soort zichzelf versterkend effect. Wat me op vooruitgang 2 brengt: nieuwe inzichten.

Verwend

Mijn werkgever zet me momenteel in bij grote en kleine organisaties. Clubs die vaak nog aan het begin staan van de opbouw van een merk. Dan merk je in de praktijk ineens dat het werken voor een bekende naam of organisatie met een duidelijke maatschappelijke component, zoals ProRail, je PR-technisch ook lui maakt. Ik was dus eigenlijk verwend.

Inventief

Als ik vanuit ProRail een journalist belde, iets opzienbarends deed of iets semi-journalistieks produceerde, dan werd dat namelijk altijd wel ergens opgepikt. Als verslaggever van De Telegraaf werd bijvoorbeeld altijd teruggebeld. Zo niet bij kleinere merken. Het vereist veel meer inventiviteit en efficiëntie. Budget om aandacht te kopen is er ook niet. Hoe gaaf is het dan dat – wanneer de PR-motor aanslaat – het ook ineens hard kan gaan. Als je succes hebt en dat uitstraalt als merk, dan leidt dat tot meer succes hebben en uitstralen. Wat me op vooruitgang 3 brengt: geld verdienen.

Geld

OK, raar bruggetje. Maar zo loopt deze blog nou eenmaal en de chef is te druk met klanten om het te controleren. Geld verdienen is een valkuil en gezonde motivatie tegelijk. Ik word moe van de gedachte dat de hypotheek over zes maanden ook betaald moet worden. En alle kosten die ik nu maak voor reizen en apparatuur, daar duik ik ook nog even voor onder in mijn onderbewuste.

Eigenaar

Tegelijkertijd, nadenken over nieuwe manieren om meer tevreden betalende klanten te krijgen en meer verdienmodellen, is ook heel leuk. En je mede-eigenaar voelen voor het succes van een commerciële organisatie, vind ik bovendien heel verfrissend. Ineens is return on investment belangrijk. En ook het duidelijk kunnen maken wat je toegevoegde waarde is en dat dit een lange termijn verhaal is op basis van visie en strategie.

Lol

Daarbij, het werk noodzaakte de komst van een tweede auto in het huishouden van de werkgever en dat geeft ook weer veel extra plezier. En ik kocht een drone als aardige extra in het totaalaanbod van de verhalenmaker. Ook al zo’n leuke investering om te doen, om nog maar te zwijgen over de nieuwe mobiel (echt heel erg nodig hoor) en de netwerkbijeenkomsten in de horeca.

Koffie

Concluderend, het zijn honderd(dertig) super intensieve, zeer leerzame, voldoende profijtelijke, maar ook kostbare dagen geweest die me persoonlijk en professioneel veel meer hebben gebracht dan de honderd dagen daarvoor. Missie geslaagd. Op naar mijlpaal 2: een jaar ondernemerschap en een maag die weer meer koffie verdraagt.