Soms heb ik van die woorden waar ik even niet van loskom. ‘Dralen’ is er zo eentje. Ik koester het woord en vooral ook de bezigheid. Want ik bevind me in de gelukkige omstandigheid dat er veel werk ligt. En juist dan moet ik af en toe even dralen en het werkgeheugen oprekken. Een verhaal over rechtvaardiging van de Playstation onder werktijd, ook voor zzp’ers.

gt6

Bezigheden

Ter illustratie een kleine opsomming van de bezigheden van de afgelopen twee maanden als onderbouwing van mijn draalgedrag (als je deze schaamteloze Wordcontext PR wilt overslaan, ga dan verder bij het kopje Werkgeheugen). Onlangs verscheen een drie pagina groot verhaal dat ik mocht schrijven over twee consultants van Goudsteen & Company in het tijdschrift Management & Consulting en binnenkort verschijnt voor hetzelfde organisatieadviesbureau een vier pagina groot interview met een EUR-directeur in Facility Management Magazine.

En meer van dat

Ondertussen mocht ik projectleider LoRaWAN worden (gaat over Internet of Things) bij Netivity en voor Railpromo de burgemeester van Amsterdam de hand schudden bij de doop van een locomotief. Voor Christelijk Gastouder Bureau de Herberg zijn we begonnen aan storytelling en PR wat resulteerde in verhalen in het ND en de Gelderlander. Voor Reputation Dashboard ben ik ondertussen begonnen aan het DNA, de corporate story en webteksten van Rivermaas, een start-up onder de Nederlandse rederijen. Kaarten Carrousel (onderĀ  andere hippe-geboortekaartjes.nl) heeft me daarnaast gevraagd te helpen bij hun storytelling.

Werkgeheugen

Dolle tijden dus en heel erg tijd om af en toe doelbewust te dralen, zo hou ik mezelf voor. Want het heeft natuurlijk wel een wat negatieve lading, dat woord. Het heeft iets van lanterfanteren, besluiteloosheid en gebrek aan daadkracht. En zo voelt het ook als je ermee bezig bent. Alsof je eigenlijk wat nuttigs zou moeten doen, maar louter uitstelgedrag vertoont. Overigens iets wat ik veel terug hoor bij andere zzp’ers: het gevoel dat er altijd nog wat werk op je ligt te wachten. Maar ik heb ontdekt dat dralen zorgt voor ruimte in het werkgeheugen.

Korte termijn

Ik beschouw mijn werkgeheugen als de capaciteit die mijn hersens hebben om zaken te verwerken. Als mijn hoofd vol zit, dan komt er weinig meer op papier. Dan is er ook geen ruimte voor onbewuste processen zoals het bedenken van een goede invalshoek, een passende actie, strategie of zelfs daadkracht. Door doelbewust te dralen, dus met een licht schuldgevoel een beetje rond te hangen, rekt de ruimte in mijn werkgeheugen weer op. Tijdens het dralen gebeurt er namelijk van alles zonder dat er iets meteen moet. Zelfs als een racespelletje opperste concentratie vergt.

Dralen soms niet genoeg

Door mijn doelbewust dralen ontdekte ik ook de uiterste grenzen van wat ik op mijn bord kan hebben. Ik heb daarom besloten niet meer op permanente basis verantwoordelijk te zijn voor de PR bij Railpromo. Het bedrijf heeft maximale aandacht nodig om in de competitieve restaurant- en evenementenbranche te presteren en dat legde een te groot beslag op mijn werkgeheugen. Het zijn dan niet de uren die ertoe doen, maar de hoeveelheid ruimte in het werkgeheugen die resteert voor andere opdrachten. Daar kon geen Playstation meer tegenop.

Gun jezelf te dralen

Kortom, wil je als zzp’er overleven in een vak dat creativiteit en scherpte vereist, vergeet dan niet af en toe te dralen, zo heb ik voor mezelf geconcludeerd. Dralen leidt tot nieuwe inzichten en een opgerekt werkgeheugen. Of dat nou betekent dat je een rondje door de stad fietst, racespelletjes op de Playstation doet of vooral even niet op sociale media surft (dat is namelijk anti-draalgedrag bij mij) of je doet dit allemaal, het is eigenlijk allemaal hartstikke nuttig en effectief bezig zijn. Echt.