Blij als een kind ging ik een paar maanden terug naar de V&D om een horloge te kopen van de centjes die mijn oud-collega’s voor mijn afscheid hadden verzameld. Nog geen maand later loopt het horloge achter. Het (zeer) kleine leed dat volgde, is niet wereldschokkend. Maar mogelijk wel exemplarisch voor het achterlopen van de V&D.

IMG_4568-2

Openingstijden

Omdat ik kampte met een defect product, moest ik er allereerst mee naar de V&D-winkel voor service. Niet opsturen, geen ophaalservice, maar zelf brengen. Nu was die winkel in Zwolle pas vanaf 10 uur open, waardoor ik al meteen een ochtend kwijt was. En ja, natuurlijk kun je ook op zaterdag gaan. Maar ik doe zaterdag liever iets leukers dan kapotte horloges naar de V&D brengen. Ik combineerde het dus maar met een ochtend werken in een koffietentje, hoewel ik liever bij een opdrachtgever had gezeten.

Geen tijd

Eenmaal bij de V&D bleek het horloge niet meer te ruilen omdat inmiddels ‘de termijn voor kapotte horloges’ van 31 dagen met vijf dagen was verstreken. Dat er een termijn was, wist ik niet. Maar goed, dat het me overal kunnen overkomen. V&D stak in ieder geval niet positief af met extra klantgerichtheid. Inleveren die hap en ‘houdt u er maar rekening mee dat het vijf tot zes weken kan duren’. Ik zou het dus langer kwijt zijn, dan rijk.

Tijdsbesparing

‘Sturen jullie het op als het klaar is?’, vroeg ik nog in al mijn na├»viteit. Nee, ik mocht het ook zelf weer komen ophalen. Maar ze zouden me wel even bellen als het weer binnen was. Mijn smekende verzoek om dan het horloge (een Fossil van 149 euro overigens) alsnog te mogen ruilen, werd resoluut afgewezen. Had ik het horloge bij een grote webwinkel gekocht, dan had het me in ieder geval zelf veel minder tijd gekost en ik vermoed ook zelfs geen geld voor benzine, parkeerkosten en verzendkosten. Waarom moest ik toch zo nodig bij de V&D een horloge kopen? Tja, ik had het wel meteen om mijn pols. Het scheelde tijd tussen ‘kopen’ en ‘hebben’.

IMG_4566-2

Achterlopen

Weken later had ik mijn horloge weer in bezit. Vrouwlief was zo aardig geweest het op te halen op een zaterdag. Kort erna werd bekend dat V&D in de problemen kwam. Heb ik nog geluk gehad, dacht ik meteen. Dat geluk duurde maar kort. Inmiddels loopt het horloge namelijk niet alleen achter, het loopt helemaal niet meer en ik kan het niet meer naar V&D brengen. Maar dat wil ik ook helemaal niet meer. Ik mag het nu namelijk rechtstreeks opsturen naar Fossil ter reparatie die me daar per mail netjes over informeerde. Het faillissement maakt mijn leven nu al prettiger, hoe rot het ook klinkt.

Te laat

Wat had V&D wel moeten doen? Een horloge kan kapot gaan. Dat is vooral aan de fabrikant te wijten. Maar had mij verteld, bijvoorbeeld online, wat ik kon verwachten en wat ik kon doen bij een defect product zoals een horloge. Dan kon ik zelf nog beslissen over die 31 dagen termijn en of ik me wilde haasten. Had mij de optie aangeboden dit zelf op te sturen, op te laten halen of te brengen. Een regelmatige terugkoppeling per mail over de voortgang van de reparatie, was ook mooi geweest. En als ik had gekozen voor het terugbrengen, had dan wat coulance getoond met die 31 dagen termijn. Dan was ik zeker terug gekomen voor meer impulsaankopen. Kortom, was nou gewoon met de tijd meegegaan. Hopelijk heeft een nieuwe V&D dit wel tijdig door.